كتاب‌هاى معتبر هيچ روضه‌اى نخوانى ، فقط روضهء راست بخوانى . . . از آن زهرمارىها چيزى نگويى . گفت : چشم ! چون مجلس مال شماست من هم همين طور عمل مىكنم . شب اوّل ، خودِ آقا در محراب رو به قبله نشسته بود . منبر را هم كنار محراب گذاشته بودند . آن آقا رفت صحبت‌هايش را كرد . نوبت روضه شد ، او مقيّد بود كه جز روضهء راست چيزى نخواند . خواند و خواند ، مجلس هيچ تكان نخورد و همين طور يخ كرده بود . اين آقا ديد عجب ! اين مجلس مال خودش هم هست بعد مردم چه مىگويند ! زنها مىگويند لابد آقا نيّتش پاك نيست كه مجلسش نمىگيرد ! اگر آقا خودش نيّتش درست بود ، اخلاص نيّت داشت حالا ( مجلس ) كربلا شده بود . ديد آبرويش دارد مىرود ! چه بكند ؟ آرام و زير چشمى به او ( / واعظ ) گفت : « كمى از آن زهرمارىها قاطى كن ! » يك مسئوليّت بزرگ ، اين مسئوليّت است : مقاومت در برابر اين انتظارى كه مردم براى كربلا شدن دارند ، اين خودش دروغ‌ساز است و لهذا غالب جعليّاتى كه شده است مقدمهء گريز زدن بوده است ! يعنى جعل شده است براى اينكه بشود از آن جعل ، يك گريزى زد و اشك مردم را جارى كرد . « 1 » اين متفكّر بزرگ و دردآشناى شيعى ، براى آشنا ساختن شيعيان پاىبند به اصول اسلامى و اخلاقى با ابعاد ضدّ ارزشى اين ساخته‌ها و پرداخته‌ها و ضربه‌هايى كه ناخواسته توسّط خودىها بر پيكرهء نهضت حسينى و اهداف ماندگار آن وارد شده و مىشود ، نمونهء بارز ديگرى از اين دروغ‌بافىها را كه هيچ مستند روايى و حتّى تاريخى ندارد ، ارايه مىكند : . . . راجع به روابط ( عاطفى ) حضرت ابوالفضل و حضرت سيّد الشّهداء مىگويند : روزى اميرالمؤمنين على ( ع ) در بالاى منبر بود و خطبه مىخواند . امام حسين ( ع ) فرمود : من تشنه‌ام ، آب مىخواهم ( ! ) حضرت فرمود : كسى براى فرزندم آب بياورد . اوّل كسى كه از جا برخاست كودكى بود همان حضرت ابوالفضل العباس باشد ، ايشان رفتند و از مادرشان يك كاسه آب گرفتند و آمدند . . . در حالى كه وارد شد كه ( كاسهء آب را ) روى سرش گرفته بود و آب هم مىريخت اميرالمؤمنين على ( ع ) چشمشان كه به اين منظره افتاد ، اشكشان جارى شد . به آقا عرض كردند آقا ! شما چرا گريه مىكنيد ؟ ! فرمود : بله ، قضاياى كربلا يادم افتاد ، معلوم است كه اين گريز به كجاها منتهى مىشود . حاجى نورى در اينجا بحث عالىاى دارد . مىگويد : شما

--> ( 1 ) . همان ، ص 64 - 65 .